ZAŠTO SE STIDIMO HEROJA Na današnji dan pre 76 godina, Srbin je ubijen u Hrvatskoj, a Hrvat u Srbiji. Jednog su IZDALE USTAŠE, DRUGOG ČETNICI

0
72

Istorija se surovo igrala sa Srbima i Hrvatima, ali im je često pisala i lekcije koju ova dva naroda listom nisu uspevali da protumače i savladaju. Možda i najpotresnija takva lekcija ispisana je na današnji dan, pre tačno 76 godina.

dokumentarni_film_steva_filipovic_slajd_vesti_blic_safe

Danas je 22. maj. U istorijama Srbije i Hrvatske bi to trebalo da bude značajan datum – ali nije!

A 22. maja 1942. godine su fašisti pogubili dva velika heroja Jugoslavije u Drugom svetskom ratu – Radeta Končara i Stjepana Stevu Filipovića. Bila je to neverovatna igra sudbine: Filipovića, Hrvata koji se borio protiv okupatora u Srbiji, izdali su četnici i predali Nemcima; Končara, Srbina iz Hrvatske, izdale su ustaše Italijanima. Pogubljeni su na isti dan.

Na otpor! Šta čekate?!

Slika Stjepana Filipovića, rođenog 27. januara 1916. godine, danas se može videti na ulazu u zgradu Ujedinjenih nacija u Njujorku. Na njoj on prkosno uzdiže ruke u vis dok mu je oko vrata obmotana omča. Koji minut posle nastanka slike, on je obešen.

Stjepan Stevo FilipovićFOTO: WIKIPEDIA
Stjepan Stevo Filipović

Filipovć nije želeo da napusti Srbiju, jer je verovao da se u Srbiji mora voditi aktivna borba protiv fašističkih trupa. Uoči javnog pogubljenja je pozivao okupljeni narod na otpor, vičući: “Šta čekate?!”

I Stjepanov stariji brat Šimun nije preživeo Drugi svetski rat. Kobnog 21. oktobra 1941. godine je odveden u kolonu smrti sa više od 2.700 Kragujevčana, civila, koje će Nemci streljati u Šumaricama. Prema svedočenjima, Šimun je mogao da se spasi, budući da je bio Hrvat, ali je odbio da otkrije svoju nacionalnost i nastradao je sa svojim sugrađanima. Herojstvom je ušao u istoriju.

Stjepan Filipović je rođen u Opuzenu, u današnjoj Hrvatskoj. U Srbiji je prihvaćen i poznat pod srpskim imenom Stevo i ratnim nadimkom – Steva Kolubarac.

Steva Kolubarac je po izbijanju rata u Jugoslaviji postao zamenik komandira Kolubarske čete, a uskoro i komandant Prvog bataljona Mačvanskog partizanskog odreda. Posebno se istakao 14. avgusta 1941. godine, kada su Nemci napali Lajkovac. Sa saborcima je, naoružan pištoljima i bombama, pobio oko 40 Nemaca u jednom vozu.